Chylę czoła przed Kuloodpornymi
1 sierpnia 2015 roku. Połowa wakacji. Ciepły poranek. Orlik przy Parku Słowackiego. 10:00. Mecz: RedakcjaBB kontra Kuloodporni Bielsko-Biała.
Warto wspomnieć na początku, że jeden z uczniów naszego liceum – Bartek Malec, znajduje się w ekipie RedakcjaBB. W jej skład wchodzą młodzi ludzie, w większości uczniowie szkół średnich powiatu bielskiego, którzy postanowili realizować swoje pasje. Owocami ich działań są już dwa numery magazynu RedakcjaBB. Naprawdę warto poczytać. Z tekstów rozbrzmiewa nutka młodzieńczego romantyzmu, co jest w tym przypadku plusem, gdyż trąci infantylizmem, ale jednocześnie szczerością! Pozostaję pod wrażeniem fotografii, które korespondują z całością. Niezmiernie wciągające są wywiady (m.in. z Grzegorzem Miecugowem czy też Jakubem Dymkiem). Przemawia do mnie różnorodność tematyczna i poruszanie ważnych, społecznych problemów dotyczących, m.in.: mniejszości etnicznych czy religijnych żyjących w Bielsku-Białej i okolicach. Długi ten wstęp, ale potrzebny...
Pod szóstką mieszkał Mariusz, pod siódemką – ja. Ten sam czechowicki blok, więc można powiedzieć, że razem się wychowywaliśmy i dorastaliśmy. W pewnym momencie jednak każdy poszedł swoją drogą. Któregoś dnia otrzymałem informację, że Mariusz uległ poważnemu wypadkowi, w wyniku którego stracił nogę. Odwiedziłem go w szpitalu w Pszczynie. Nie wyglądał na załamanego, ale ja głęboko się zastanawiałem, jak poradzi sobie w dalszym życiu. Czy będzie na tyle mocny psychicznie i nie podda się nadchodzącym utrudnieniom? Dwa lata temu wyprowadził się z Czechowic-Dziedzic. Zupełnie straciliśmy ze sobą kontakt. Na szczęście został on odnowiony za sprawą piłkarskiego meczu, w którym miałem wcielić się w rolę sędziego.
1 sierpnia 2015 roku. Połowa wakacji. Ciepły poranek. Orlik przy Parku Słowackiego. 10:00. Mecz: RedakcjaBB kontra Kuloodporni Bielsko-Biała. Pierwszy zespół przedstawiłem we wstępie. Z kolei skład drugiej ekipy tworzą ludzie po amputacjach, m.in. wspomniany wyżej kolega Mariusz. Spotkanie było niezwykle zacięte. Z wielkim podziwem patrzyłem na grę obu drużyn, ale przede wszystkim ogromny szacunek należy się Kuloodpornym. Obserwowałem podczas gry ich twarze. Ileż w tym było pasji, radości, chęci! Walczyli do upadłego. To mnie właśnie najbardziej urzekło. Ta zadziorność... Co prawda, przegrali 2:4, ale dla żywiołowej publiczności i tak pozostali zwycięzcami.. W tym meczu nauczyłem się nie tylko sędziować, ale przede wszystkim zobaczyłem, w jaki sposób wygrywać ze słabościami. Brawa dla organizatorów. Dziękuję za zaproszenie. Oby więcej takich interakcji. Powodzenia dla RedakcjiBB, powodzenia dla Kuloodpornych!
Mateusz Żyła
